Kōbō Abe Sözleri (1924-1993)

Son Güncelleme

Yorum: 0

Bu Sayfa 22 Ocak 1993 tarihinde hayata veda eden Kumların Kadını romanıyla tanınan Japon yazar Kōbō Abe anısına düzenlenmiştir.

Doğum tarihi: 7 Mart 1924, Kita, Tokyo, Japonya
Ölüm tarihi ve yeri: 22 Ocak 1993, Tokyo, Japonya Vikipedi

Aşağıdaki sözler alıntılardan oluşuyor. Görseller ise resimlisozler.net‘e aittir. İzinsiz kullanım telife tabidir. İsim vererek ve alıntı yaparak dilediğiniz mecrada paylaşabilirsiniz.

Kōbō Abe Sözleri ve Alıntıları

Hezimet, Yenilmek Endişesi Akla Geldiği Anda Başlar.

Sen, Sen Olmayı Asla Bırakamazsın.

Rüyada Her Şey Hatırı Sayılır Şekilde Daha Yavaştır, Saniyeler, Günler Hatta Haftalar Üzerine Gerilmektedir.

İçindeki Çürükse, Kabın Önemi Yok.

Benim Ben Olamamam Gibi Bir İhtimal Varken, Bu Denli Çaba Sarf Edip Beni Yaşatmaya Çalışmanın Ne Gereği Var Ki?

Kilitli Olup Olmadığına Bakmadan, Sadece Anahtar Deliğini Görmekle Ümitsizliğe Kapılmanın Anlamı Yok.

Doğru Yanıt, Genellikle Aptalca Gelecek Kadar Basit Olabilir.

Yalnızlık, Ondan Kaçtığın İçin Cehennemdir; Onu Kendiliğinden İsteyenler İçinse Tam Tersine Orada Bir Münzevinin Mutluluğu Vardır.

Sabır Yenilgi Değildir… Aksine, Sabretmek Yenilgi Olarak Algılandığında Yenilgi Başlar.

Bilinmemek, Var Olmamakla Eşdeğerdir… “Olduğu Yerde Çürüyen Bir Mücevher Gibi

Önce Başkalarını Alıştırmak Kendimi Alıştırmanın En Kestirme Yoluydu Şüphesiz.

Yalnızlık, Hayal Peşinde Koşup Da Doyurulmamış Susuzluktur.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: