You are here: Home » EDEBİYAT » Reşat Nuri Güntekin (1889-1956) Resimli Sözler

Reşat Nuri Güntekin (1889-1956) Resimli Sözler

Reşat Nuri Güntekin, Cumhuriyet dönemi edebiyatında önemli bir yeri olan Çalıkuşu, Yeşil Gece ve Anadolu Notları gibi eserlere imza atmış roman, öykü ve oyun yazarıdır. Müfettişlik görevi ile Anadolu’da gezdiği için Anadolu insanını yakından tanımıştır.

Vikipedi

En güzel ve Anlamlı Reşat Nuri Güntekin Resimli Sözleri. Görseller resimlisozler.net tarafından tasarlanmıştır. 
Facebook , Google Plus , İnstagram , Twitter – Pinterest paylaşımları için seçilmiş en güzel ve anlamlı resimli sözler.




Reşat Nuri Güntekin Sözleri

İnsan Yaşadığı Yerlerde Beraber Bulunduğu İnsanlara Görünmez İnce Tellerle Bağlanırmış; Ayrılık Vaktinde Bu Bağlar Gerilmeye, Kopan Keman Telleri Gibi Acı Sesler Çıkarmaya Başlar, Hep Birinin Gönlümüzden Kopup Ayrılması Bir Ayrı Sızı Uyandırırmış. Bunu Yazan Şair Ne Kadar Haklıymış!

Sevmek Denen Şeyin Rolü Bu Kadar İnsanı Yakıp Titretecek Bir Şey Olursa Kendisi Kim Bilir Neydi?

İnsan İçin, Her Şeyi Söylerler… Ne Çıkar? Elverir Ki, Vicdanı Temiz Olsun…

Saadeti Saklamak, Acıyı Saklamaktan Çok Daha Güç…

Kafaları Değiştirmeden İdareyi Değiştirmek Öyle Pek Tamah Edilecek Bir Netice Vermiyor.

Acımak… Ben İnsan Ruhlarındaki Derinliğin Ancak, Onunla Ölçülebileceğine Kaniim. Evet, Dibi Görünmeyen Kuyulara Atılan Taş Nasıl Çıkardığı Sesle Onların Derinliğini Gösterirse Başkalarının Elemi De Bizim Yüreklerimize Düştüğü Zaman Çıkardığı Sesle Bize Kendimizi, İnsanlığımızın Derecesini Öğretir…

Memleketin Ancak Okuyup Yazmakla Kurtulacağına İnananlardanım.

Benim İçin Sevmek Bir Başka İnsanın Vücudundan, Ruhundan Bir Parça Hükmüne Girmek, Onunla Beraber Gülüp Ağlamak, Istıraplarını Paylaşmak Demekti.

İnsanların Paradan Başka Şeylerle De Mesut Olacaklarına İnanarak Yaşadım. O Kanaatle Öleceğim.

Çirkinin Ağzındaki Güzel Söz, Acizin Ağzındaki Haklı Söz Kadar Boş, Faydasız Bir Şeydi.

Kurdun Çocuğu Nihayet Kurt Olur.

İnsanın En Miskini Sıkıyı Görünce Düldül Oluyor Yarabbi!

Çünkü İnsan Daima Sevdiğiyle Sınanır.

Aynı Duayı Birbirinden Habersiz Eden İki İnsan, Er Ya Da Geç Birbirlerine Kavuşurlar.

Saklamaya Çalışma, Nafile. Sevda, Çocuk Gözlerinden Uyku Gibi Akıyor.

Deli, Sevmek Ayıp Mı?

İnsan Ruhu Ne Anlaşılmaz Bir Muamma?

“Sen Yine De Bir Parça Benimdin, Ben Bütün Ruhumla Senin…”

Hayatta Kendini Aldanmış Gören İnsan, Sükuta Mahkûm Demektir.

Hangi Ümide Sarılsam Elimde Kalıyor, Neyi Seversem Ölüyor.

“En Uzun, En Çaresiz Geceni Düşün. Sabah Olmadı Mı?”

Doğruluktan Darp Bile Görsem Pişman Olmayacağım.

Ben Zannediyordum Ki, Ömürlerimizin Teknesini İstediğimiz Sahile Götürmek İçin Yalnız Onun Dümenini Ele Almak Kâfidir… Şimdi Anlıyorum Ki, Değilmiş… Yollar, Görünmez Kayalarla Doluymuş… Onlara Çarpmamak Lazımmış… Daha Fenası Gizli Cereyanlar Varmış Ki, İnsan Onlara Kapıldığı Zaman Yolun Değiştiğini, Gittikçe Uzaklaştığını Fark Edemezmiş… Ta Ki Kendisini Başka Sahillere Düşmüş Görünceye Kadar…

İnsan Bir Kere Sevmeye Görsün Esir Gibi Bir Şey Oluyor.

-Ben Dün Akşam Mühim Bir Karar Verdim.
+Neye?
-Yaşamaya.

Dertli İnsan İçin, Derdini Dökecek Bir Arkadaş Aramak Dehşetli Bir İhtiyaç…

“Uğranılan Haksızlıklara ve Hakaretlere Koyun Gibi Tahammül Etmemek İnsanlığın Başlangıcıdır Evlat.”

“Bazen Karanlıkta Parlayan Bir Cam Kırığını Pırlanta Sanırız.”

Doğru Söze Darılmak Ayıptır.

Ben, Seni Sevmesini Senden Ayrıldıktan Sonra Öğrendim…
Gönlümün İçindeki Derin, Hazin, Ümitsiz
Hayalini Sevmekle…

İnsan Ancak Kaybettiği Yahut Kaybetmek Üzere Olduğu Şeyleri Birdenbire Sevmeye Başlar.

Aydınlık, Hasta Gözleri Nasıl İncitiyorsa, Saadet De Hasta Gönülleri Öyle Sızlatıyor. Hasta Gözler Gibi Hasta Gönüller İçin De Karanlıktan İyi İlaç Yok.

Üşümek Mi? İnsanın İçinde Güneş Yanarken Üşümek Mi?

O Vakit, Sadece Gözlerim Ağlamıştı. Bu Gece Gönlüm Ağlıyor.

“Yürümeye Başlamış Fikirleri Yollarından Alıkoymak Mümkün Değildir.”

İnsan, Yalnızlığı Hariçte Değil, Kendi İçinde Aramalıdır.

Dağlarda İsmini Bilmediğim Bir Ot Yetişir. İnsan Onu, Daima Koklarsa, Bir Zaman Sonra Kokusunu Daha Az Duymaya Başlar. Bunun İlacı, Bir Zaman Kendini Ondan Mahrum Etmektir.

Günah Elden Çıkmaz, Günah Dilden Çıkar

Bunlar Öyle Şuursuz Mahluklar Ki Kendi Fenalıklarını Kendileri De Bilmiyorlar. Bütün Fenalık Kendilerinden Çıktığı Halde Mazlum Olduklarına Hakikaten İnanarak Ağlıyorlar.

Bir Cevap Yazın