You are here: Home » EDEBİYAT » Alberto Moravia Sözleri (1907-1990)

Alberto Moravia Sözleri (1907-1990)

Bu Sayfa 26 Eylül 1990 yılında hayata veda eden ünlü İtalyan şair ve yazar Alberto Moravia anısına düzenlenmiştir.

Doğum tarihi: 28 Kasım 1907, Roma, İtalya
Ölüm tarihi ve yeri: 26 Eylül 1990, Roma, İtalya  Vikipedi

Aşağıdaki sözler alıntılardan oluşuyor. Görseller ise resimlisozler.net‘e aittir. İzinsiz kullanım telife tabidir. İsim vererek ve alıntı yaparak dilediğiniz mecrada paylaşabilirsiniz.

Alberto Moravia Sözleri

Mutluluk Ne Kadar Az Hissedilirse, O Kadar Büyüktür.

Ateşkes Barış Anlamına Gelmez, Yalnız Savaşılmadığını Gösterir.

İnsanlığın Yürüyüşü Uzun Bir Gelişim, Pahalıya Mal Olan Bir Yoldur.

 İnsanoğlu Umutsuz Olduğuna İnandığı Anda Bile Hep Umutlu Olmak İster.

Her Şey Hem Adil Hem De Değil.

Meziyetlerimizin Sonuçlarını Kötülüklerimizin Sonuçlarıyla Yok Etmekle Geçiriyoruz Ömrümüzü.

“Bazen Vicdan Da İnsanı Kandırır.”

Ben Gecenin Karanlığında Yanan O Ateş Gibiyim; Bir Süre Yanacağım, Sonra Hiç Sebep Yokken Sönüp Hiçbir Etki Yaratmayacağım… Karanlıkta Asılı Duran Bir Miktar Yıkımım, O Kadar.

Hayat Bir İlişkiler Sorunu, Ahlaki Yargılar Değil.

Cennet Aynı Zamanda Günde İki Defa Aileyle Yemek Masasına Oturmanın; Kendisinin, Çocuğunun ve Kocasının Geleceğiyle İlgili Planlar Yapmanın Hazzıdır.

Belki De Bütün Düşmanlıkların Sebebi Cehalettir. Çünkü Bilen Kötülük Edemez.

Bir Cevap Yazın